عليه آن باشد و بهتر است بدانيد كه امروزه واكسن‌هايى وجود دارد كه مىتوان با استفاده از آنها از مبتلا شدن به هپاتيت A و B جلوگيرى كرد . بااين‌حال هنوز واكسنى براى پيشگيرى از هپاتيت C ساخته نشده است و انجام واكسيناسيون براى پيشگيرى از هپاتيت A به مدت 20 سال مؤثر مىباشد . از آنجايى كه هپاتيت A هميشه به صورت حاد ايجاد مىشود ، خيلى به ندرت مىتواند كشنده باشد . به‌طور معمول براى همه‌ى افراد از واكسيناسيون هپاتيت A استفاده نمىشود . براى پيشگيرى از هپاتيت A زدن دو واكسن به فواصل يك تا 12 ماه انجام مىشود ، همچنين از اين واكسن‌ها در مواردى كه اپيدمى ( همه‌گيرى ) هپاتيت A ايجاد مىشود استفاده مىكنند . توصيه مىشود كه همه‌ى افراد از واكسن هپاتيت B استفاده كنند . اين واكسن كه از پروتئينى مشابه ويروس هپاتيت B ساخته شده است ، بدن را در مقابل ويروس هپاتيت B و هپاتيت D كه اغلب همراه هپاتيت B ديده مىشود ايمن مىكند . واكسيناسيون معمولا از هنگام نوزادى شروع مىشود و به صورت سه تزريق در يك فاصله‌ى شش ماهه انجام مىشود . از آنجايى كه مدت اثر اين واكسن 11 سال مىباشد ، كودكان در سن 12 سالگى دوباره بايد اين واكسن را تزريق كنند . راه ديگر پيشگيرى از هپاتيت ، پيروى از يك روش زندگى سالم مىباشد . براى مثال شستن ساده‌ى دست‌ها با آب گرم و صابون يك راه آسان است كه به پيشگيرى از ابتلاء به هپاتيت A كمك مىكند . پرهيز از تماس با خون ساير افراد راه ديگرى براى جلوگيرى از مبتلا شدن به هپاتيت مىباشد ، لذا استفاده‌ى مشترك از لوازم شخصى افراد راه ديگرى براى جلوگيرى از مبتلا شدن به هپاتيت مىباشد . پرهيز از استفاده‌ى مشترك از لوازم شخصى افراد ، مثل تيغ ريش‌تراشى ، مسواك و ناخن‌گير مىتواند باعث تماس خونى افراد با يكديگر شده و در نتيجه بايد از آن پرهيز كرد . كسانى كه از اين وسايل استفاده مىكنند ممكن است با اين وسايل جايى از بدن خود را ببرند و باعث شوند كه خون آلوده وارد بدن آنها شود . متخصصين كشف كرده‌اند كه ويروس‌هاى هپاتيت B و هپاتيت C مىتوانند چندين روز روى وسايل شخصى باقى بمانند و باعث ايجاد بيمارى در ساير افراد شوند . اجتناب از مواد مخدر ، راه مهم ديگرى براى پيشگيرى از ابتلاء به هپاتيت مىباشد ( استفاده‌ى مشترك از لوله‌هاى باريكى كه به وسيله‌ى آن ماده‌ى مخدر كوكائين يا ساير مواد را از طريق بينى استنشاق مىكنند ) ، اين عمل باعث پاره شدن عروق خونى موجود در بينى شده و خون آلوده بر روى اين لوله‌هاى باريك قرار مىگيرد ، همچنين استفاده‌ى مشترك از سرنگ‌ها براى تزريق مواد مخدر حتى براى يك‌بار تزريق هم مىتواند باعث انتقال عفونت شود و فرد را مبتلا به هپاتيت كند . متذكر مىشويم افرادى كه مىخواهند بر روى بدن خود خالكوبى كنند ، اولا اين عمل را انجام ندهند ، ثانيا اگر تصميم به انجام آن گرفتند بايد مطمئن باشند كه وسايل مورد استفاده در خالكوبى به خوبى استريليزه و ضد عفونى شده باشد ، زيرا خالكوبى با وسايل آلوده مىتواند باعث انتقال بيمارى هپاتيت به ساير افراد شود . پرهيز از مقاربت جنسى محافظت‌نشده ( عدم استفاده از كاندوم ) با شركاى جنسى مختلف نيز مىتواند باعث پيشگيرى از ابتلاء به عفونت هپاتيت شود . از آنجايى كه در هنگام مقاربت بدون استفاده از كاندوم ، ويروس هپاتيت از طريق مايعات بدن مىتواند به سايرين انتقال يابد لذا موجب مىشود كه ساير افراد نيز به اين بيمارى گرفتار شوند . تشخيص و درمان : بيمارى هپاتيت هم از نظر تشخيص و هم از نظر درمان ، يك بيمارى مشكل مىباشد كه براى پزشك و بيمارانش مشكلاتى را ايجاد مىكند . ويروس هپاتيت مىتواند در بدن